بی اراده شده ام...

یادش بخیر یه زمانی خیلی اراده داشتم :) وقتی که همه فکر میکردن نمیشه راه رفتم
وقتی که کسی فکرشو نمیکرد توی دوی استانی مقام آوردم
وقتی هیچ کس باور نداشت تنبل کلاس اصلا چیزی هم بفهمه تو المپیاد شرکت کردم و اگه بیماری ِ مسخره یهویی دالی نمیکرد میگفتم مدال آوردم :دی
و خیلی چیزهای دیگه که نباید میشد ولی شد چون من خواستم و اراده کردم
ولــی انگار با بالا رفتن سنم بی اراده شدم ...
مثلا نمی تونم دوست نداشته باشمش ...
نمیتونم بهش فکر نکنم و یا حتی کم تر فکر کنم یا به بدی هاش فکر کنم و متنفر شم...

چون بی اراده شده ام...